Z prawdziwą przyjemnością i wielką radością pragnę podzielić się informacją, że władze Lublina zadecydowały, że po 58 latach lubelski Teatr im. H. Ch. Andersena zmienia swoją siedzibę; oczywiście nie natychmiast. Cały proces przeniesienia trwać będzie około dwóch lat, jako, że nowa siedziba – budynek byłego Domu Kultury Kolejarza – wymaga nie tylko remontu, ale i gruntownej przebudowy.
Po 58 latach mamy – my z „Andersena” i Wy, nasi widzowie – nadzieję i szansę na profesjonalny budynek teatralny, z dużą, przestronną sceną, zaopatrzoną w sznurownię, kieszenie, zaplecze i garderoby, z amfiteatralną widownią na 250, przystosowana dla osób niepełnosprawnych! Spełniają się więc marzenia chyba wszystkich dyrektorów „Andersena” o lepszych warunkach dla pracowników i widzów, tym bardziej, że pojawia się możliwość rozszerzenia działalności o cały
program edukacji kulturalnej i artystycznej, we współpracy z istniejącymi już w nowym budynku instytucjami, takimi jak filia biblioteki miejskiej. I choć wielu z naszych przyjaciół i widzów nie może zrozumieć naszej radości z opuszczenia dotychczasowej siedziby na Starym Mieście, to my jedyni – „andersenowcy” – wiemy o trudnościach i niedogodnościach pracy w dotychczasowej siedzibie. Tak jak Wy widzowie wiecie jak niewygodna i duszna bywa nasza widownia! A jeśli nie dało się tego zauważyć przez Was – to tylko poczytujemy sobie to za nasz sukces. W końcu widzowie przychodzą do teatru na spektakle, a nie na problemy! Zatem już teraz zapraszamy Państwa za dwa lata do nowej siedziby – a póki co, trzymamy kciuki za „pomyślność wiatrów” wiejących w nasze żagle.

XIII-wieczny klasztor wraz z kościołem to najstarszy zachowany i najcenniejszy zespół sakralny w mieście. Rok 1575 zaznaczył się w historii klasztoru ogromnym pożarem. Skala zniszczeń była ogromna. Odbudowa ruszyła w nowym renesansowym stylu pod kierunkiem architekta Rudolfa Negroniego. W 1618 Rada Miejska wydała zakonnikom pozwolenie na powiększenie starej zabudowy, aż do murów okalających górę, na której stoi klasztor. Pod koniec XVII wieku zyskał formę zamkniętego czworoboku. W 1670 roku rozpoczęto budowę skrzydła południowego opartego na istniejących piwnicach, zakończono ją na początku XIX wieku. Tutaj właśnie znajduje się dziś nasz Teatr. 9 października 1954 roku Teatr im. H. Ch. Andersena zawarł umowę najmu pomieszczeń w budynku klasztoru O.O.Dominikanów. Obecnie trwają prace nad przywróceniem budynkowi dawnej świetności i jednocześnie dostosowaniem go do wymagań nowoczesnego teatru bez ingerencji w strukturę zabytku. W 2007 roku przeprowadzono remont sali widowiskowej. Przywrócono dawny wygląd przez odkrycie pięknych, zabytkowych okien. Zmieniono wystrój wnętrza, jest teraz w kolorze ciemnego błękitu ze złotymi detalami. Trwają prace projektowe nad dostosowaniem do przepisów przeciwpożarowych sali na pierwszym piętrze, tak aby stworzyć drugą, uniwersalną salę widowiskową. Modernizacje do rosnących potrzeb Teatru, prace remontowe, prowadzone z godną zabytku pieczołowitością wymagają ogromnych nakładów finansowych. Dodatkowo publiczność – dzieci nakłada ogromną odpowiedzialność pod względem bezpieczeństwa. Ale to przecież nasz teatr!